Os nosos versos ilustrados

SILENCIO. Hai un orballo
de terca primavera
e ven coa noite e fura
e vai mollando e entra.
(Bernardo Graña)




Arroupado polo abano dun salgueiro veciño
e pola cobra griseira os autos van e veñen
e pasa unha nuve debuxado un iroqués vencido
que leva o señardade dos lagos como dedos.
(Vicente Araguas)



A verdade é moi fea
como para non darlle patadas
(Lupe Gómez)




Nenos xogando a billarda;o sol de agosto
verde a brillar na túa retina; burato
na parede; nas marelas páxinas do Heraldo
de pan e queixo miguiñas espalladas.
(Vicente Araguas)